W świecie gier i internetu niektórzy myślą, że są anonimowi, a ich działania to tylko ‘trolling’. Ale gdy ‘żart’ kończy się wizytą uzbrojonego oddziału antyterrorystycznego pod Twoimi drzwiami, kończy się zabawa, a zaczyna paragraf. W tym wpisie analizuję zjawisko swattingu – czyli celowego nasyłania służb na niewinne osoby za pomocą fałszywych zgłoszeń.

Jako Hud Hatman, programista, patrzę na to jak na brutalny ‘exploit’ wykorzystujący luki w procedurach bezpieczeństwa państwa. Opisuję konkretny przypadek aresztu za taki akt i tłumaczę, dlaczego system nie może (i nie powinien) puszczać płazem takich działań. To przestroga dla tych, którzy myślą, że technologia chroni ich przed odpowiedzialnością, i analiza dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak bardzo narażeni jesteśmy na cyfrową agresję w realnym świecie. Prawda o swattingu jest prosta: to igranie z ludzkim życiem, które zawsze zostawia ślad w systemie.