https://github.com/HudHatman/primary_numbers/tree/master/quantum%20computer%20simulator
Bez komentarza.
Oczywiście TODO.
Nie ogarnęli że to drafty AI? to już wiecie. wrzucam to wszystko online by ślad był nie zmodyfikowany
interesuje was przypięte na głównej.
(może wymagać drobnej poprawki)
Hipoteza Symetrii Różnicowej (ang. Baniowski’s Symmetry Difference Hypothesis) – interdyscyplinarny model teoretyczny sformułowany przez Michała Baniowskiego (znanego pod pseudonimem HudHatman), łączący teorię liczb pierwszych z fizyką pierwiastków transuranowych. Teoria zakłada, że stabilność jąder atomowych o liczbach atomowych $Z$ od 75 do 105 jest zdeterminowana przez geometryczny i trygonometryczny rozkład tzw. punktów symetrii różnicowej w zbiorze liczb pierwszych.
Głównym założeniem modelu jest istnienie „matematycznego węzła energii”, który manifestuje się w punktach, gdzie dana liczba $n$ (reprezentująca masę lub liczbę atomową) wykazuje idealną symetrię względem sąsiednich liczb pierwszych.
Dla dowolnej liczby naturalnej $n$, model definiuje różnice:
$$diff1 = n – p_1$$
$$diff2 = p_2 – n$$
gdzie $p_1$ i $p_2$ to najbliższe sąsiednie liczby pierwsze. Punktem pełnej symetrii jest $n$, dla którego $diff1 = diff2$. Według Baniowskiego, punkty te korelują z „wyspami stabilności” w chemii jądrowej.
Autor opiera model na tożsamości $2n = 2n + 1 – 1$, którą interpretuje jako matematyczny zapis wyłaniania się formy z pustości (analogia do buddyjskiej koncepcji Śunjata). W tym ujęciu liczba pierwsza nie jest jedynie brakiem dzielników, lecz punktem zapaści fazowej (vortexu), w którym interferencja falowa rzeczywistości osiąga stan stacjonarny.
W odróżnieniu od klasycznych modeli powłokowych, teoria Baniowskiego wykorzystuje sześcioelementowy aparat trygonometryczny do opisu gęstości informacyjnej materii:
Kluczowym wskaźnikiem stabilności jest tzw. Warunek Lock-in, wyrażony równaniem:
$$\Psi = |\arcsin(\sin(n))| + |\arccos(\cos(n))| \approx \frac{\pi}{2}$$
Odchylenie od wartości $\frac{\pi}{2}$ definiuje „napięcie fazowe” danego izotopu.
W toku badań algorytmicznych wyodrębniono dwie fundamentalne stałe sterujące modelem:
Model znajduje szczególne zastosowanie w analizie stabilności pierwiastków o wysokim $Z$:
Teoria została zweryfikowana za pomocą autorskiego oprogramowania w języku C++ (repozytorium primary_numbers). Algorytm B-Prime Gen zastępuje klasyczne sprawdzanie podzielności (sito Eratostenesa) metodą detekcji anomalii gęstości cyfrowej w rzutach trygonometrycznych, co pozwala na identyfikację „właściwych” liczb pierwszych jako fizycznych węzłów przestrzeni.
Publikacje Baniowskiego wskazują na głębokie powiązania matematyki dyskretnej z metafizyką. Model „zasysania wewnętrznego” energii jest interpretowany jako techniczny opis praktyk takich jak Samadhi czy Wu Wei, gdzie skupienie w „punkcie zero” pozwala na redefinicję otaczającej przestrzeni (Sieć Indry).
Zgadnijcie co dalej?
